ماه: دی ۱۳۹۶

ترک گوشه دهان

همه چیز در رابطه با ترک گوشه دهان

ترک گوشه دهان یک بیماری پوستی است که باعث می شود یک یا هر دو گوشه دهان به درد و التهاب دچار شوند.
اصطلاح علمی براي مناطقي كه تحت تأثير قرار گرفته اند، رابط لبی است. این رابط به دو گوشه دهان اشاره دارد، جایی که لب های بالا و پایین را به هم وصل می کنند. ترک گوشه دهان، التهاب، از جمله قرمزی، تورم، و درد در یک یا هر دو رابط را شامل می شود.
التهاب همراه با ترک ممکن است کمی بر روی لب ها یا پوست صورت نیز ایجاد شود، اما عمدتا به گوشه های دهان محدود می گردد.
حقایقی در رابطه با ترک گوشه دهان
  • ترک گوشه دهان بیماری نیست، بلکه یک علامت برای مشکل دیگری است.
  • رطوبت بیش از حد در لب ها یا دهان می تواند به این وضعیت منجر شود.
  • هر کس از هر سنی می تواند مبتلا به ترک گوشه دهان شود.
  • درمان شامل پیشگیری از علل اساسی است.
ترک گوشه دهان چیست؟
گاهی اوقات ترک گوشه دهان را ورم گوشه دهان، چیلوز یا پرلچه هم میگویند. به زبان ساده سادگی، ترک گوشه دهان یک درد در گوشه های دهان است.
ترک گوشه دهان خود را فراتر از منطقه گوشه های دهان گسترش نمی دهد. اما در صورت عفونت و یا عدم درمان، عفونت می تواند گسترش یابد.
با توجه به خطر ابتلا به عفونت، پزشک باید علت التهاب را تعیین کرده و به درستی درمان را انجام دهد.
علائم
  • نقاط قرمز یا بنفش رنگ در اطراف گوشه لب ها
  • تورم یا ترک خوردگی در گوشه لب
  • درد و سوزش در گوشه های دهان
  • خشکی زدن لب ها در اطراف گوشه های دهان
علل
در بعضی موارد، هیچ علت مشخصی برای این مشکل وجود ندارد. با این حال اغلب، وقتی که گوشه های دهان برای مدت طولانی مرطوب باشند، ترک خوردن شروع می شود. وقتی بزاق تبخیر می شود، خشکی و تحریک آغاز شده، سپس افراد ممکن است برای از بین بردن خشکی لب های خود را میک بزنند که اینکار باعث افزایش رطوبت و در پی آن ادامه مشکلات خواهد شد.
برخی مناطقی ممکن است دچار کنده شدن پوست یا حتی خونریزی شوند. در برخی موارد پوست خشک و ترک خورده اجازه می دهد تا عفونت نیز ایجاد شود.
یکی از عفونت های رایج ایجاد شده توسط کاندیدا یا مخمر، می تواند باعث خارش یا سوزش گردد.
عفونت های باکتریایی معمول، از جمله استاف و استرپتوکوکی نیز ممکن است رخ دهند. یا حتی عفونت های متعدی در پی داشته باشد. به عنوان مثال، فرد مبتلا به ترک گوشه دهان ممکن است یک عفونت مخمر داشته باشد که با استافا آلوده شود.
مالش یا لیسیدن ناحیه آلوده می تواند آن را بدتر کرده و درد را تشدید کند.
عوامل خطرزا
اکثر افراد مبتلا حداقل یک عامل خطرزا دارند که اغلب این عامل دیابت است.
دیابت می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده، و آن را بیشتر به آلودگی های مخمری مرتبط با ترک گوشه دهان آسیب پذیر کند.
بسیاری از افراد مبتلا به دیابت مشکلات پوستی، از جمله عفونت دارند. دیابت همچنین می تواند به لثه ها و دندانها آسیب برساند و منجر به از دست رفتن دندان و نیاز به پروتزهای دندانی شده و افزایش خطر ابتلا به ترک گوشه دهان شود.
سایر عوامل خطر برای ترک گوشه دهان عبارتند از:
  • بزاق بیش از حد در تماس با پوست که ممکن است به دلیل لیسیدن مکرر لب یا به دلیل شکل لب و دهان باشد.
  • افرادی که لب فوقانی آنها جلوتر از لب پایین است، ممکن است دچار ترک شوند.
  • سیستم ایمنی ضعیف: به علت اچ آی وی / ایدز، شیمی درمانی، مصرف داروهایی که به سیستم ایمنی بدن آسیب می رسانند و بعضی بیماری ها.
  • ژنتیک: داشتن یک بیماری ژنتیکی، مانند سندرم داون.
  • مسائل تغذیه ای: شامل کم خونی یا رژیم غذایی نامناسب است که هر دو می توانند بدن را به عفونت های خاص آسیب پذیر کنند.
  • عفونت مخمر دهان.
  • بیماری های مربوط به دندان: پروتزهای دندان، به ویژه اگربه طور کامل با لثه فیت جفت و جور نشوند.
  • بیماری لثه: همچنین سایر مشکلات بهداشت دهان.
  • داشتن یک ویروس یا عفونت در داخل یا نزدیکی دهان: مانند ویروس سرماخوردگی.
  • داشتن لب های بسیار خشک و چاک دار: اگر لب ها خیلی خشک باشند، باز شده و برای ورود ویروس ها، باکتری ها و مخمر ها مناسب می شوند.
درمان
در اینجا چندین روش برای درمان ترک های گوشه دهان و علائم آن شرح داده خواهد شد:
رژیم غذایی و سبک زندگی
برای افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده، ممکن است درمان شامل رژیم غذایی ، تغییر سبک زندگی، درمان با انسولین یا داروهای دیابت باشد.
مکمل های ویتامینه یا تغییرات در رژیم غذایی می توانند به افرادی که به خاطر سوء تغذیه از این ترک ها رنج میبرند کمک کند.
آنتی بیوتیک
هنگامی که این ناحیه آلوده شود، نیاز به درمان خواهد داشت.
برای درمان مناسب، تشخیص عامل عفونی بسیار مهم است زیرا مثلا اگر عامل عفونت قارچ باشد، درمان با آنتی بیوتیک جواب نخواهد داد.
در اغلب موارد، پزشک می تواند با در نظر گرفتن اینکه آیا عفونت باکتریایی یا علت قارچی است، درمان را انجام دهد.
بهداشت
تمیز و خشک نگه داشتن منطقه می تواند باعث کاهش درد و جلوگیری از عفونت شود.
پانسمان کردن لب یا محافظت از آن می تواند خشکی را از بین ببرد و پوست را ازبرخورد با بزاق محافظت کند. پزشک همچنین ممکن است یک کرم استروئید موضعی را توصیه کند که می تواند روی پوست برای التیام استفاده شود. کرم استروئید همچنین ممکن است به بهبود درد و خارش کمک کند.
مواد پرکننده و تزریق
هنگامی که یک مسئله با شکل لب یا دهان مرتبط باشد، احتمال ابتلا به ترک افزایش می یابد یا اگر فرد دارای چندین عفونت مرتبط با ترک گوشه لب باشد، پزشک ممکن است درمان را برای تغییر شکل دهان توصیه کند.
مواد پرکننده های زیبایی که با تزریق استفاده می شوند می توانند به لب هایی که مبتلا به ترک می شوند، کمک کنند. همچنین لازم است اطمینان حاصل شود پروتزهای دندانی به درستی در دهان فیکس شوند.
عوارض
ترک گوشه دهان می تواند در صورت عدم درمان منجر به عفونت قارچی یا سایر عفونت ها شود.
همچنين بیماری هایی که منجر به ترک گوشه دهان مییشوند، عوارضي در پی دارند. برای مثال دیابت درمان نشده می تواند باعث مشکلات قلبی شود.
در زمان ویزیت شدن توط پزشک
درمان ترک گوشه دهان آسان است ، اما همیشه نمی تواند در خانه انجام شود. افرادی که نقاط قرمز یا بنفش را در لب های خود مبینند یا افرادی که درد لب، سوزش یا خشکی را تجربه می کنند، باید با پزشک خود مشورت کنند. درمان اولیه توسط پزشک می تواند مانع گسترش عفونت شود.
دورنما
ترک گوشه دهان خطرناک نبوده و قابل درمان است. علائم معمولا طی چند روز پس از شروع درمان بهبود می یابند.
بعضی افراد ممکن است دوباره دچار ترک شوند و در پی آن عفونت ها نیز بروز کنند.
این به این معنی است که افراد مبتلا به دیابت، افراد با آناتومی لب غیر معمول و یا سایر عوامل خطر برای ابتلا به عفونت، باید به فکر پیشگیری از این بیماری باشند. برخی از استراتژی های پیشگیری عبارتند از:
  • خشک نگه داشتن لب
  • درمان بیماری های اساسی
  • پانسمان کردن لب
  • رعایت بهداشت دهان و دندان
پوسیدگی دندان

در کودکانی که از آب شرب استفاده نمی کنند، علی رغم پایین بودن سطح سرب در خون، میزان پوسیدگی دندان بالاست

پادنا نیوز: طبق یک مطالعه جدید در مجله آمریکایی پیشگیری در پزشکی، کودکان و نوجوانان آمریکایی که آب شرب مصرف نمی کنند، که به طور معمول حاوی فلوراید است، به احتمال زیاد دچار پوسیدگی دندان می شوند. با این حال، مطالعه تایید می کند که کسانی که آب شرب مصرف می کنند بیشتر احتمال دارد سطح بالایی از سرب را در خون خود داشته باشند.
آگاهی عمومی از خطرات آب آلوده به سرب از سال 2014 افزایش یافته است، زمانی که نگرانی ها پس از استفاده از منبع آب آشامیدنی Flint در ایالت میشیگان بالا گرفت، یک شرایط اضطراری که اعلام کرد ساکنان Flint پ فقط آب بطری یا فیلتر شده را برای نوشیدن، پخت و پز، تمیز کردن و حمام استفاده کنند.
حتی قبل از بحران آب Flint ، نگرانی عمومی در مورد امنیت آب شرب وجود داشت. اما اجتناب از آب شرب فلورایده شده نگرانی های بهداشت عمومی را افزایش داد؛ چون کودکان از محافظت از دندان های خود منع می شدند. با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، اضافه کردن فلوراید به آب، به طور چشمگیری میزان شیوع پوسیدگی دندان را در 70 سال گذشته کاهش داده است. با این حال، پوسیدگی دندان باقی ماند. در سال 2011-2012، دندان های شیری 23٪ از پیش دبستانی ها در ایالات متحده تحت تاثیر پوسیدگی قرار گرفت.
آن ای. سندرز، PhD، و گری د Slade، BDSc، از گروه اکولوژی دندان، دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، نمونه های نزدیک به 16،000 کودک و نوجوانان در سن دو تا 19 ساله را که در بررسی بهداشت و تغذیه درسطح (NHANES) شرکت کرده بودند از سال 2005 تا 2014 آنالیز کردند. بیش از 12،000 پرونده شامل اطلاعات مربوط به سطح سرب خون و حدود 5600 داده های پوسیدگی دندان بود. NHANES معیار ارزیابی ایالات متحده برای نظارت بر سطوح سرب خون است و تنها منبع ملی اطلاعات دندانپزشکی می باشد.
پس از یک مصاحبه در منزل، شرکت کنندگان یک مرکز معاینه سیار را دیدند که در آن، آنها یک نمونه خون اهدا کرده، یک مصاحبه رژیم غذایی را امتحان کردند و یک معاینه دندانپزشکی شدند. حدود 15٪ از کودکان اظهار داشتند که آنها از آب شرب استفاده نکردند. سطح بالای سرب خون به عنوان داشتن حداقل سه میکروگرم سرب در هر دسی لیتر خون تعریف شده است. پوسیدگی دندان به عنوان حضور یک یا تعداد بیشتری دندان که تحت تاثیر پوسیدگی قرار گرفته تعریف شده است که توسط متخصصین دندانپزشکی با استفاده از پروتکل استاندارد تعیین می شود.
با توجه به نتایج این مطالعه، کودکان و نوجوانانی که آب شرب مصرف نکردند، بیشتر از مصرف کنندگان آب شرب دچار پوسیدگی دندان بودند، اما احتمال افزایش سطح سرمی خون در آنها کمتر بود. کسانی که آب شرب مصرف می کردند، میزان سطوح سرب خون آنها به میزان قابل توجهی بالاتر از افرادی که آب شرب مصرف نمی کردند، بود. در کل، حدود 3٪ کودکان و نوجوانان افزایش سطوح سرب خون را نشان داده و 8/49٪ دچار پوسیدگی دندان شدند. در میان کودکان و نوجوانان آمریکایی، یک پنجم زندگی در زیر خط فقر ، یک چهارم آمریکایی های آفریقایی آمریکایی، و یک سوم از آمریکایی های مکزیکی آب شرب را مصرف نمی کنند، همچنین یک در دوازده کودک سفید پوست غیر اسپانیایی همین شرایط را دارند.
ساندرز توضیح داد: “سطح بالای سرب خون فقط اقلیتی از کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد، اما پیامدهای بهداشتی عمیق و دائمی خواهد داشت.” از سوی دیگر، پوسیدگی دندان بر روی یکی از هر دو کودک تأثیر می گذارد و عواقبی مانند دندان درد، درمان فوری و پرهزینه دارد.
در تجزیه و تحلیل آماری است عوامل دیگری نیز در نظر گرفته شده است که می تواند رابطه بین عدم مصرف آب شرب و سطوح سرب خون و پوسیدگی دندان را تحلیل کند. محدودیت مطالعه این بود که وضعیت فلورایده شدن آب شرب شرکت کنندگان ناشناخته است، بنابراین مشاهده این که آیا آب آشامیدنی محافظت کننده در برابر پوسیدگی دندان است، ممکن است نسبن به نقش محافظتی فلوراید دست کم گرفته شود.
مطالعه ما توجهات را به یک انتقاد مهم برای والدین جلب می کند: کودکان که آب شرب می کنند، با احتمال بیشتری دچار افزایش سطح سرب خون می شوند، اما بچه هایی که از آب شرب اجتناب می کنند، به احتمال زیاد دچار پوسیدگی دندان می شوند. “فلورایده کردن آب جامعه به نفع همه مردم است، صرف نظر از درآمد آنها و یا توانایی برای به دست آوردن مراقبت های روزمره دندانپزشکی. با این حال زمانی که مردم باور دارند آب آشامیدنی آنها نا امن است، ما این مزایای عمومی را به خطر می اندازیم.”
سرطان دهان

احتمال ابتلا به سرطان دهان در آقایان دوبرابر بیشتر از خانم ها است

طبق گفته های جدید مرکز تحقیقات سرطان انگلستان، مردان با احتمال دو برابر بیشتر نسبت به خانوم ها مبتلا به سرطان دهان می شوند.
این آمار نشان می دهد که حدود 5،300 مرد در هر سال در انگلستان در مقایسه با حدود 2500 زن مبتلا به سرطان دهان می شوند.
موارد سرطان دهان در مردان و زنان در دهه گذشته افزایش یافته است، از تعداد ده نفر در هر 100000 نفر در اواسط سال 2000، در حال حاضر به 13 نفر در هر 100،000 نفر افزایش یافته است.
دکتر ریچارد روپه، سرپرست مرکز تحقیقات سرطان انگلستان، گفت:
“این نگرانی واقعی است که بسیاری از مردان مبتلا به سرطان دهان شده و این افزایش البته هم در زنان و هم در مردان بوده است.”
اما اکثریت قریب به اتفاق موارد سرطان دهان قابل پیشگیری هستند، بنابراین خبر خوب این است که مردم می توانند با ترک سیگار و کاهش مصرف الکل، ریسک ابتلا را در خود کاهش دهند.
“همچنین حیاتی است که همه در رابطه با دهان، زبان و لثه خود بدانند، تا بتوانند هر اتفاق خارج از معمول را تشخیص دهند. تشخیص زودهنگام، کلیدی برای کسب بهترین نتایج است، به همین دلیل است که ما برای کمک به دندانپزشکان و پزشکان عمومی هرچه سریعتر به فکر سرطان دهان می افتیم. “
رشد تعداد مبتلایان
تحقیقات نشان می دهد که سرطان دهان نسبت به سایر سرطان ها بیشتر در مردان جوانتر شایع است.
سرطان دهان یازدهمین سرطان شایع در بین مردان است، اما این نوع سرطان دربین مردان بین 45 تا 59 ساله، چهارمین سرطان شایع می باشد.
تحقیقات مرکز سرطان انگلستان در حال حاضر یک منبع آموزشی آنلاین رایگان برای متخصصان دندانپزشکی است تا به آنها کمک کند زودتر سرطان دهان را تشخیص دهند.
نیک استولس، دندانپزشک عضو جامعه دندانپزشکی انگلستان گفت:
“با توجه به مراجعات فراوان به بیماران مبتلا به سرطان های مکرر دهانی، از نظر من زمانی که بیماری در مرحله اولیه تشخیص داده شود، شانس برای درمان موفقیت آمیز بیشتر خواهد.”
بنابراین بسیار مهم است که دندانپزشکان و پزشکان عمومی علائم را به خوبی شناخته باشند و بیماران هر چه زودتر به آنها مراجعه کنند.
“به همین دلیل است تاکید می شود افراد به طور منظم توسط دندانپزشک خود ویزیت شده تا در مواجه با هرگونه مورد غیر عادی، اقدام مناسب به سرعت صورت گیرد.”
بایدها و نباید های مهم غذایی برای سفیدی دندان ها

بایدها و نباید های مهم غذایی برای سفیدی دندان ها

هر شخص می تواند با استفاده از مواد غذایی طبیعی به افزایش درخشندگی و سفیدی دندان های خود کمک کند. برخی از مواد غذایی در این زمینه سودمند هستند و برخی دیگر باعث تغییر رنگ دندان ها می شوند. در ادامه با توصیه های تغذیه ای دندانپزشی در این رابطه همراه شوید.
سبزیجات چلیپایی مانند گل کلم و کلم بروکلی هنگام مصرف بصورت خام، دارای خواص سفید کننده می باشند.
برای داشتن لبخندی زیبا، بهره‌مندی از دندان هایی تمیز و سفید بسیار حائز اهمیت است. امروزه روش های مختلفی برای سفید کردن دندان ها وجود دارد که از نمونه هایی ساده مانند خمیردندان های سفید کننده تا راه های پر هزینه شامل مراجعه به دندانپزشک شامل آن است.
برای این که دندان هایی سفید داشته باشید، مراجعه به آشپزخانه شاید تنها کاری باشد که باید انجام دهید! با اضافه کردن برخی مواد غذایی به رژیم غذایی خود می توانید به درخشش و سفیدی دندان ها کمک کنید. در ادامه به برخی از این مواد غذایی و چند نمونه که باید از مصرف آنها پرهیز کنید می پردازیم.
مواد غذایی سفید کننده: گل کلم
سبزیجات چلیپایی مانند گل کلم و کلم بروکلی زمانی که خام مصرف می شوند، دارای خواص سفیدکننده هستند. جویدن این سبزیجات به طور معمول ساده نسیت و هنگامی که در تلاش برای جویدن هستید، در واقع به از بین رفتن لکه های سطحی روی دندان ها کمک می کنید. هر چه مدت زمان جویدن شما بیشتر طول بکشد، بزاق بیشتری در دهان تولید شده و به تجزیه لکه ها کمک می کند.
مواد غذایی سفیدکننده دندان: توت فرنگی
توت فرنگی حاوی اسید مالیک است که به تبدیل کربوهیدارت ها به انرژی برای عضلات کمک می کند. حفظ میزان کافی از اسید مالیک برای سلامت و استحکام دندان ها ضروری است، چون این اسید می تواند لکه های سطحی روی دندان ها را از بین ببرد. روش های مختلفی برای بهره‌مندی از آثار سفید کنندگی توت فرنگی وجود دارند که می توان از مخلوط کردن توت فرنگی با جوش شیرین برای شکل گیری یک خمیر سفید کننده و مسواک کردن دندان ها با آن نام برد. استفاده از دهانشویه فلوراید  دار بلافاصله پس از استفاده از این خمیر برای کمک به پاکسازی اسید مالیک باقیمانده و تقویت دندان ها توصیه می شود. اگر به توت فرنگی علاقه ای ندارید، اسید مالیک در موز، سیب، شلیل، گیلاس و هلو نیز موجود است.
مواد غذایی سفیدکننده دندان: ماست و پنیر
اگر به دندان هایی سفید و لبخندی زیبا علاقه دارید، مقدار بیشتری از لبنیات را در رژیم غذایی روزانه خود بگنجانید. درست مانند کلم بروکلی، محصولات لبنی مثل ماست و پنیر به ترشح هر چه بیشتر بزاق کمک می کنند، که به تجزیه لکه های روی مینای دندان کمک می کند. با این حال، پنیر بر خلاف کلم بروکی به واسطه داشتن اسید لاکتیک، که مشابه اسید مالیک است، از یک اثر سفیدکننده اضافی برخوردار است.
ماده سفیدکننده دندان: دانه ها و مغزهای خوراکی
از نظر ساختاری، دانه ها و مغزهای خوراکی به عنوان یک لایه بردار دندان ها عمل می کنند. بافت ساینده دانه های آفتابگردان، بادام، گردو، و بادام هندی به پاکسازی لکه ها از روی مینای دندان و سفید کردن آنها کمک می کند. همچنین، مغزهای خوراکی از بیماری های قلبی عروقی جلوگیری کرده و از این رو، میان وعده ای بسیار مفید محسوب می شوند.
ماده سفیدکننده دندان: پیاز
پیاز اگرچه به واسطه ایجاد بوی بد دهان زیاد ماده غذایی محبوبی نیست، اما دارای ترکیبات گوگردی است، که از شکل گیری پلاک ها روی دندان ها جلوگیری می کند. اگر قصد دارید از فواید پیاز برای درخشش و سفیدی دندان های خود استفاده کنید باید حتماً آن را به صورت خام میل کنید.
ماده سفیدکننده دندان: آناناس
این میوه حاوی بروملین یا همان آنزیمی که اغلب برای کاهش التهاب استفاده می شود است. این آنزیم در فعالیت پروتئین های روی مینای دندان اختلال ایجاد کرده، لکه های را تجزیه و به تغییر رنگ کمک می کند. هنگامی که پروتئین ها شکسته شدند، بزاق دهان به طور طبیعی لکه های را از بین برده و درخشش بیشتری به دندان ها در مقایسه با گذشته می بخشد. آناناس از نسبت گلوکز به فروکتوز متعادل بهره می برد، که آن را به راهکاری شیرین که در سمت سالم‌تر قرار دارد، تبدیل می سازد.
ماده سفیدکننده دندان: کرفس
کرفس در کنار هویج دارای محتوای آب بالایی هستند که به تقویت لثه ها و از بین بردن مواد غذایی باقی مانده در دهان کمک می کند. ساختار سخت کرفس روند لایه برداری از روی دندان ها را تسهیل بخشیده و از این رو، در نابودی لکه های سطحی موثر می باشد. البته برای بهره‌مندی از این فواید حتماً کرفس را به صورت خام مصرف کنید.
پرهیز شود: نوشیدنی های اسیدی
قهوه حاوی کافئین است که اثر مضری بر دندان ها دارد. نوشیدنی های اسیدی مثل چای، قهوه، و سودا تعادل pH دهان را به هم می زنند و به سطح مینای دندان زیان وارد می کنند. به طور ویژه، سودا نوشیدنی خطرناکی است زیرا محتوای قند بسیار بالا و حالت کربناتی آن می تواند فرسایش مینای دندان را موجب شده و به سوراخ شدن دندان منجر شود. اگر به مصرف این نوشیدنی ها در طول روز علاقمندید، نوشیدن آب فراوان برای از بین بردن اثر آنها یا جویدن سبزیجات ترد برای ترشح بزاق بیشتر را توصیه می شود.
پرهیز شود: چاشنی های تیره
مایعات تیره مانند سس سویا، سرکه بالزامیک، و سایر چاشنی های رایج می توانند به دندان ها رنگ ببخشند. برای جلوگیری از بروز این شرایط می توانید چاشنی هایی سبک‌تر مانند سرکه برنج یا روغن زیتون را استفاده کنید.
پرهیز شود: سس قرمز
سس هایی که بر پایه گوجه فرنگی شکل گرفته اند، برای رنگ قرمز روشن خود و سطح اسیدیته بالا، دندان ها را در برابر لکه ها آسیب پذیر می سازند. برای مقابله با این شرایط می توانید در کنار سس های پاستا از سبزیجات ساینده مانند کلم بروکلی و گل کلم استفاده کنید تا از اثر گوجه فرنگی بر دندان های خود جلوگیری کنید.
دهان شویه

آیا دهان شویه می تواند خطر ابتلا به دیابت را در شما افزایش دهد؟

پادنا نیوز – برای بسیاری از ما، یک جرعه دهانشویه دو بار در روز، بخشی از روال بهداشت دهان و دندان است. اما با توجه به تحقیقات جدید، این عمل ظاهرا سودمند، ممکن است خطر تعجب آوری را برای سلامت ما ایجاد کند: استفاده از دهانشویه می تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
محققان پیشنهاد می کنند که استفاده از دهانشویه حداقل دو بار در روز، باکتری های “مفید” را از بین می برد، که به نوبه خود می تواند متابولیسم قند را تغییر داده و خطر ابتلا به دیابت را تقویت کند، به ویژه برای افرادی که در معرض خطر بالا هستند.
Rakesh P. Patel – از گروه آسیب شناسی و مرکز زیست شناسی رادیکال آزاد در دانشگاه آلاباما در بیرمنگام – و همکارانش یافته های خود را در نشریه Nitric Oxide منتشر کرده اند.
برآورد شده است که حدود 30.3 میلیون نفر در ایالات متحده دیابت دارند، که این افراد با افزایش سطح قند خون مواجه هستند.
84.1 میلیون بزرگسال بالغ در ایالات متحده مبتلا به دیابت بوده که میزان قند خون آنها بالاتر از حد طبیعی است اما این میزان برای تشخیص دیابت، کافی نیست.
داشتن اضافه وزن یکی از بزرگترین عوامل خطر برای دیابت است. طبق مطالعات جدید، روش ساده استفاده از دهانشویه می تواند این خطر را افزایش دهد.
دیابت خطر ابتلا را به میزان 55 درصد افزایش می دهد
دانشمندان با یافته های عجیب خود از طریق تجزیه و تحلیل داده های مربوط به 1،206 بزرگسالان چاق در سن 40 تا 65 ساله، به این نتیجه رسیدند. تمام بزرگسالان بخشی از مطالعات بزرگسالان با اضافه وزن وابسته به طول جغرافیایی در San Juan بودند و در مطالعات اولیه، فاقد دیابت و بیماری های قلبی عروقی اساسی بودند.
به عنوان بخشی از مطالعه، از شرکت کنندگان چگونگی مصرف دهانشویه پرسیده شد. در مجموع 43 درصد از افراد گفتند که حداقل یک بار در روز از دهانشویه استفاده می کنند، در حالی که 22 درصد گفته اند که حداقل دو بار در روز استفاده می کنند.
در طی بیش از 3 سال پیگیری افراد پیش دیابتیک یا دیابتی در میان شرکت کنندگان کنترل شدند. در مجموع 945 نفر در تجزیه و تحلیل نهایی شرکت کردند.
در مقایسه با شرکت کنندگان که از دهانشویه استفاده نکردند، افرادی که حداقل دو بار در روز استفاده از دهانشویه را گزارش کردند، 55 درصد احتمال ابتلا به دیابت در طی 3 سال افزایش پیدا کرده بود.
محققان گزارش دادند بین استفاده از دهانشویه کمتر از دو بار در روز و خطر ابتلا به پیش دیابت یا دیابت ارتباطی وجود ندارد.
این یافته ها پس از بررسی تعدادی از عوامل موثر احتمالی مانند رژیم غذایی، بهداشت دهان و دندان، اختلالات خواب، مصرف دارو، سطح قند خون ناشتا، درآمد و سطح تحصیلات، انجام گرفت.
پاتل و همکارانش در مورد یافته های خود نوشتند:
“استفاده منظم از دهانشویه های ضدعفونی کننده با افزایش خطر ابتلا به پیش دیابت / دیابت در این جمعیت همراه بود.”
دهان شویه ممکن است باکتری های مفید دهان را از بین ببرد
بسیاری از دهانشویه ها حاوی ترکیبات ضد باکتریایی مانند کلرهگزیدین هستند که باکتری را می کشند تا از بروز التهاب لثه، پوسیدگی دندان و سایر مشکلات بهداشتی دهان جلوگیری کنند.
پاتل و همکارانش معتقدند که این ترکیبات همچنین باکتری های “خوب” را در دهان از بین می برند که برای تشکیل اکسید نیتریک مهم است، که یک ترکیب شیمیایی بوده که به تنظیم انسولین کمک می کند – و مانند نوعی هورمون کنترل کننده میزان قند خون عمل میکند.
بنابراین، تخریب این باکتری های مفید می تواند توسعه دیابت را تسریع کند.
با توجه به این که بیش از 200 میلیون نفر در ایالات متحده از دهانشویه استفاده می کنند، این یافته ها می تواند موجب نگرانی شود. با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که مطالعه صرفا مشاهده ای بوده است.
پاتل و همکارانش می گویند تحقیقات بیشتری لازم است تا تعیین کند که یک محصول بهداشتی ظاهرا بی خطر واقعا یک عامل خطر برای دیابت است.
التهاب لثه

التهاب لثه : علل، علائم و درمان

پادنانیوز – Gingivitis به معنای التهاب لثه است. این معمولا به دلیل ایجاد یک لایه باکتریایی است که روی دندان ها به صورت پلاک می چسبد؛ این به عنوان التهاب لثه ناشی از پلاک شناخته می شود.
التهاب لثه یک نوع غیر مخرب از بیماری های پریودنتال است. با این حال، اگر درمان نشود، می تواند به پریودنتیت پیشرفت کرده، که جدی تر است و در نهایت منجر به از دست رفتن دندان می شود.
بیمار مبتلا به التهاب لثه، لثه های قرمز و ورم کرده خواهد داشت و احتمالادر زمان مسواک زدن دچار خونریزی از لثه ها خواهد شد. به طور کلی، التهاب لثه مرتبط با سلامت دهان و دندان است -به طور مثال مسواک زدن مکرر، و همچنین استفاده از نخ دندان. بعضی افراد معتقدند که استفاده از دهانشویه ضد عفونی کننده، در کنار مسواک زدن مناسب و نخ دندان نیز کمک کننده است.
در موارد ملایم التهاب لثه، بیمار حتی ممکن است متوجه این موضوع نگردد زیرا علائم خفیف است. با این حال، شرایط باید جدی گرفته شود و فورا مورد توجه قرار گیرد.
انواع التهاب لثه
دو دسته اصلی بیماری های لثه وجود دارد:
بیماری لثه ناشی از پلاک دندان: این می تواند ناشی از پلاک، عوامل سیستمیک، داروها یا سوء تغذیه باشد.
ضایعات لثه ناشی از غیر پلاک: این می تواند توسط یک باکتری خاص، ویروس یا قارچ ایجاد شود. همچنین ممکن است به علت عوامل ژنتیکی، شرایط سیستمیک (از جمله واکنش های آلرژیک و بیماری های خاص)، زخم ها یا واکنش های خارجی بدن (مانند پروتزهای دندانی) باشد. البته در برخی موارد هم هیچ علتی خاصی یافت نمی گردد.
علت التهاب لثه چیست؟
تجمع پلاک و رسوب
شايعترين علت التهاب لثه انباشت پلاک باکتري بين و در اطراف دندان است؛ پلاک ناشی از پاسخ ایمنی است که به نوبه خود می تواند منجر به تخریب بافت لثه شود. همچنین ممکن است در نهایت منجر به عوارض بیشتر، از جمله از دست دادن دندان گردد.
پلاک دندان
پلاک دندان یک بیوفیلم است که به طور طبیعی بر روی دندان ها تجمع می یابد. این معمولا توسط کلونیزه شدن باکتری هایی است که سعی دارند روی سطح صاف یک دندان قرار گیرند. بعضی از کارشناسان معتقدند که این باکتری ها ممکن است به محافظت از دهان از استعمار میکروارگانیسم های مضر کمک کند. با این حال، پلاک دندان همچنین می تواند باعث پوسیدگی دندان و مشکلات پریودنتال مانند التهاب لثه و پریودنتیت مزمن شود.
هنگامی که پلاک به اندازه کافی برداشته نشود، می تواند منجر به تولید بافت سخت (رسوب – رنگ زرد) در پایه دندان، در نزدیکی لثه ها شود. بافت های سخت شده سخت تر حذف می گردند و تنها توسط دندانپزشک قابل برداشت می باشند.
پلاک و رسوبات در نهایت لثه را تحریک می کند، این در نهایت باعث التهاب قسمت هایی از لثه ها در اطراف پایه دندان می گردد. این به این معنی است که لثه ها ممکن است به راحتی خونریزی کنند.
علل دیگر و عوامل خطرزا
تغییرات در هورمون ها – که ممکن است در دوران بلوغ، یائسگی، چرخه قاعدگی و حاملگی رخ دهد. لثه ممکن است حساس تر شود و خطر التهاب را افزایش دهد.
برخی از بیماری ها مانند سرطان، دیابت و HIV با یک خطر بالقوه برای توسعه التهاب لثه همراه هستند.
مواد مخدر – سلامت دهان ممکن است تحت تاثیر برخی از داروها باشد، به خصوص اگر جریان بزاق کاهش یابد. دیلانتین (ضد انعقاد) و برخی داروهای ضد آنژین می توانند رشد غیرطبیعی بافت لثه را همراه داشته باشد.
سیگار کشیدن – سیگاری ها بیشتر در معرض ابتلا به التهاب لثه در مقایسه با افراد غیر سیگاری است.
سن – خطر ابتلا به التهاب لثه با افزایش سن افزایش می یابد.
رژیم غذایی شعیف- به ویژه افرادی که کمبود ویتامین C دارند.
سابقه خانوادگی – کارشناسان می گویند که افرادی که پدر و مادر آنها دارای التهاب لثه هستند، خطر بیشتری برای توسعه آن نیز دارند. فکر می کنم این به علت نوع باکتری هایی است که ما در طول ابتدای زندگی خود به دست آورده ایم.
علائم و نشانه های التهاب لثه
در موارد خفیف التهاب لثه، اختلال یا علائم قابل توجهی وجود ندارد.
علائم و نشانه های التهاب لثه ممکن است بدین صورت باشد:
  • لثه ها قرمز یا بنفش هستند.
  • لثه ها نازک و گاهی دردناک هستند.
  • هنگام مسواک زدن دندان و یا نخ کشیدن، لثه ها به راحتی خونریزی می کنند.
  • هالیتوزیس (نفس بد)
  • التهاب (لثه).
  • عقب رفتن لثه ها
  • لثه نرم.
تشخیص التهاب لثه
دندانپزشک یا متخصص بهداشت دهان و دندان، علائم لثه ها مانند پلاک  دندان، حفره دهان را بررسی می شود.
بررسی علائم پریودنتیت نیز ممکن است توصیه شود؛ این ممکن است با اشعه ایکس یا نشانگر های پریودنتال (وسیله ای که عمق جیب را در اطراف دندان اندازه گیری می کند) انجام شود.
درمان پیشنهادی برای التهاب لثه
اگر بیماری در مراحل اولیه آن تشخیص داده شود، و درمان سریع و مناسب انجام گیرد، التهاب لثه را می توان با موفقیت درمان کرد.
درمان شامل مراقبت های حرفه ای دندانپزشکی و مراحل پیگیری انجام شده توسط بیمار در خانه می باشد.
مراقبت توسط متخصص دندانپزشکی:
حذف پلاک و رسوبات در فرد. بعضی از بیماران ممکن است در طی این فرایند احساس ناراحتی کنند، به خصوص اگر رسوب بزرگ باشد یا لثه ها بسیار حساس باشند.
توضیح نحوه مسواک زدن به افراد توسط متخصص بهداشت دهان و دندان.
مکن است بیمار تحت پیگیری های دوره ای قرار گیرد، در صورت لزوم با جرم گیری های مکرر.
مهم است نیاز باشد که دندان ها را از نظر مکانی اصلاح کنید تا بهداشت دهان به طور موثر انجام شود.
بعضی از مشکلات دندان، مانند دندان های کشیده شده، تاج و پل های بد کار گذاشته شده، ممکن فرایند بپحذف پلاک ها را دشوار کند (همچنین ممکن است لثه ها را تحریک کنند).
آنچه بیمار می تواند در خانه انجام دهد:
  • دندان های خود را حداقل دوبار در روز بشویید.
  • به یاد داشته باشید که در اکثر موارد، مسواک برقی نقش خود را بهتر ایفا می کنند.
  • دندانها را حداقل یک بار در روز نخ بکشید.
  • به طور مرتب دهان را با دهانشویه ضد عفونی کننده شستشو دهید.
عوارض احتمالی مرتبط با التهاب لثه
در اکثریت قریب به اتفاق موارد، اگر بیماری لثه درمان شود و بیمار به دستورالعمل های حرفه ای دندانپزشک عمل کند، هیچ عارضه ای به وجود نخواهد آمد. با این حال، اگر وضعیت درمان نشده باقی بماند، بیماری لثه می تواند گسترش یابد و بر بافت، دندان ها و استخوان ها اثر بگذارد، که منجر به پریودنتیت می شود.
عوارض می تواند شامل موارد زیر باشد:
  • آبسه در لثه
  • آبسه در استخوان فک.
  • عفونت در استخوان فک و یا لثه.
  • پریودنتیت – این یک بیماری جدی تر است که می تواند منجر به از دست رفتن دندان ها به علت از دست دادن استخوان شود.
  • التهاب مکرر
  • زخم لثه ناشی از عفونت باکتریایی.
مطالعات متعدد مربوط به بیماری های لثه مانند پریودنتیت، بیماری های قلبی عروقی، از جمله حمله قلبی یا سکته مغزی است. سایر گزارش ها ارتباطی با خطر بیماری ریه پیدا کرده اند.
سندرم داون

به مناسبت روز جهانی معلولین؛ مراقبت از دهان و دندان در افراد دارای سندرم داون

افراد مبتلا به سندرم داون معمولاً خوش اخلاق بوده و به درخواست های شما پاسخ مثبت خواهند داد . این افراد در مقایسه با سایر افراد مبتلا به معلولیت ذهنی، بهره هوشی نسبتاً بالاتری دارند و می توانند توصیه های شما را یاد گرفته و اجرا کنند اما متاسفانه به دلیل مسائل گفتاری در برقراری ارتباط دچار نقص بوده و این مساله ممکن است شما را به اشتباه وادارد.
توصیه های خانگی:
  • مسواک زدن را به او یاد بدهید. برای این کار می توانید از عروسک استفاده کنید یا این که خودتان آن را انجام دهید و از او بخواهید تا این کار را تکرار کند.
  • مبتلایان به سندرم داون اکثراً دچار فراموشی هستند . لذا زمان مسواک زدن را به آنها یادآوری کنید .
  • شما می توانید از تصاویر واضح که مراحل انجام مسواک زدن را به وضوح نشان می دهد استفاده کنید و ترجیحاً آن را روی دیوار دستشویی نصب کنید.
  • روزی دوبار دندان هایشان را با خمیردندان دارای فلوراید مسواک بزنید. مسواک کشیدن روی زبان نیز فراموش نشود .
  • به دلیل خشکی دهان، روزانه چندین بار دهان فرد را با آب شستشو دهید .
  • اگر فرد معلول قادر به تف کردن نیست با گفتار درمانگرش مشورت کنید .
  • جهت کنترل حس دهان از یک گفتار درمانگر کمک بخواهید .
  • در صورت انجام رفتارهای بهداشتی صحیح توسط فرد معلول، حتماً او را تشویق کنید .
  • در صورتی که قادر به تحمل مسواک نیست ناحیه دهان را با مشورت گفتار درمانگرش حساسیت زدایی کنید .
  • برخی از افراد دارای سندرم داون دچار بی ثباتی در مفاصل سرو گردن هستند. در زمان بررسی دهان او حتماً به آرامی سرش را حرکت دهید .
  • برای جلوگیری از رشد باکتریها و انتشار بوی بد دهان فرد معلول، فقط از دهانشویه های ضد باکتری استفاده نمایید.
  • در مصرف غذاها و تنقلات قندی احتیاط نمایید.
  • برای تهیه قاشق و مسواک مناسب حتماً با کار درمان شخص معلول مشورت کنید .
  • به دلیل شرایط خاص دهان افراد دارای سندرم داون، معاینه هر سه الی چهار ماه یکبار ایشان توسط دندانپزشک توصیه می شود.
  • گاهی بیماریهای دهان و دندان این افراد، مشکلات جسمی مانند بیماری های قلبی ایشان را تشدید می کند.
ایدز و سلامت دهان و دندان

ایدز و سلامت دهان و دندان

اگر شما یا کسی که می شناسید با اچ آی وی/ایدز زندگی می کند، انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که مراقبت های بهداشتی دندان بخشی از برنامه های درمانی افراد مبتلا به اچ آی وی/ایدز باشد. این به این دلیل است که افرادی که با اچ آی وی / ایدز زندگی می کنند بیشتر حساس به عفونت هایی مانند عفونت های دندانی بوده که می تواند سلامت عمومی آنها را نیز تحت تاثیر قرار دهند.
اچ آی وی (ایدز) چیست؟
HIV (ویروس نقص ایمنی بدن انسان) ویروسی است که به یک نوع خاص از سلول های T معروف به سلول های CD4 حمله می کند. سلول های T بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن هستند که برای مبارزه با عفونت ها مورد نیاز اند.
اگر درمان نشود، HIV میتواند بسیاری از سلولهای CD4 را از بین ببرد که در این صورت فرد توانایی مبارزه با انواع بیماری های عفونی را از دست می دهد. ایدز (سندرم نقص ایمنی اکتسابی) آخرین وضعیت عفونت اچ آی وی است که در آن سیستم ایمنی در برابر عفونت و سرطان بسیار ضعیف می باشد.
HIV چگونه منتقل می شود؟
در ایالات متحده، HIV از طریق تماس جنسی و یا استفاده از یک سوزن یا سرنگ آلوده منتقل می شود. بیش از 1.2 میلیون نفر در ایالات متحده با HIV زندگی می کنند؛ البته 1 نفر در هر 8 نفر از اینکه ناقل این ویروس هستند بی اطلاع اند.
HIV چگونه تشخیص داده می شود؟
علائم بالینی به تنهایی به اندازه برای تشخیص فرد مبتلا به HIV کافی نیست. تنها راه بدست آوردن اینکه آیا شما اچ آی وی مثبت هستید یا خیر، آزمایش است. همجنس گراها، دوجنسی ها و دیگر مردان دارای رابطه جنسی با مردان – به ویژه جوانان سیاه پوست که دارای رابطه جنسی با مردان هستند – جمعیتی هستند که بیشتر تحت خطر ویروس HIV قرار دارند.
اگر فکر می کنید که با اچ آی وی تماس برقرار کرده اید، بلافاصله آزمایش دهید. تست های منظم برای HIV و سایر بیماری های منتقله از راه جنسی توصیه می شود که به خصوص برای هر کسی که با یک شریک جدید یا چندین شریک جنسی لرتباط برقرار کرده است مناسب می باشد.
تاثیرات اچ آی وی/ایدز بر روی دهان چیست؟
دهان شما ممکن است اولین قسمت از بدن شما باشد که در هنگام آلوده شدن به ویروس تحت تاثیر قرار گیرد. از آنجا که عفونت با اچ آی وی سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف می کند، این بدان معناست که شما مستعد ابتلا به عفونت ها و مشکلات دیگر خواهید بود. این بیماری ممکن است در دهان، باعث درد و از دست دادن دندان ها گردد.
افراد مبتلا به اچ آی وی می توانند تجربیات زیر را در سلامت دهان و دندان خود داشته باشند:
  • خشکی دهان
  • برفک دهان
  • ضایعات سفید رنگ روی زبان
  • لثه های ملتهب و قرمز رنگ
  • زخم های پریودنتیک
  • سارکوم کاپوزی (نوعی سرطان)
  • افزایش شیوع تبخال با ویروس هرپس
  • انواع زخم های داخل دهان
مشکلات دهان و دندان مربوط به HIV می تواند دردناک باشد، که ممکن است موجب مشکل در جویدن و بلعیدن غذا گردد. این امر می تواند فرد در رابطه با مصرف داروهای اچ آی وی دچار مشکل کند. همچنین می تواند به سوء تغذیه منجر شود، زیرا ممکن است فرد دچار مشکل در خوردن و جذب مواد مغذی ضروری شود. همچنین سیستم گوارشی آسیب دیده در جذب داروهای مصرفی از خود نقص نشان می دهد.
چگونه می توان مشکلات دهان و دندان مرتبط با اچ آی وی را مدیریت کرد؟
بیشتر مشکلات به وجود آمده قابل درمان اند. در این مورد حتما باید با دندان پزشک خود مشورت کنید.
مهمترین راه کار های پیشگیری به شرح زیر است:
  • ویزیت شدن منظم توسط دندان پزشک
  • استفاده از نخ دندان و همچنین مسواک دو بار در روز و هربار به مدت دو دقیقه
  • مصرف داروهای ضد اچ آی وی راس ساعت مقرر
اچ آی وی چگونه درمان می شود؟
در حال حاضر هیچ درمان حتمی وجود ندارد، اما راه هایی برای کمک به کنترل آن موجود می باشد.
اگر فردی که قبلا در معرض ابتلا به اچ آی وی قرار داشته باشد، باید در اسرع وقت به مرکز پیشگیری بعد از در معرش قرار گرفتن با ویروس (PEP) مراجعه کرده تا به طور بالقوه از عفونت ویروس جلوگیری شود. برای موثر بودن، ابتدا PEP باید در اسرع وقت بعد از تماس آغاز شده و برای تکنیل دوره ادامه یابد، که ممکن است تا چهار هفته طول بکشد.
اگر در فردی HIV را متوقف کرد، در ادامه ویروس را می توان با درمان داروهای ضد رتروویروسی کنترل کرد. این شامل استفاده از داروهای ضد رتروویروسی و نظارت مداوم بر میزان ویروس در خون فرد و تعداد سلولهای CD4 است.