برچسب: واترپیک

پوسیدگی ریشه

فقط درمان کافی نیست!

پادنا نیوز – کیمبرلی لویید رییس به توضیح برخی از مشکلاتی که بیماران مسن می توانند در هنگام حفظ سلامتی دهان خود داشته باشند می پردازد.
تحلیل لثه مرتبط با چند عامل است، اما می تواند آن را به علل مستقیم و عوامل مستعد کننده تقسیم شود (Jati, Furquim and Consolaro، 2016). علل مستقیم عبارتند از:

  • تروماهای خفیف و طولانی مدت: این مسواک زدن های نامناسب در طول روز می باشد که می تواند منجر به تحلیل لثه و سایش سطح ریشه شود. می توان با آموزش صحیح مسواک زدن با این موضوع مقابله کرد.
  • پریودنتیت با التهاب مزمن: با گذشت زمان، این امر منجر به تخریب بافت همبند و در نهایت از دست رفتن استخوان می شود. حاشیه لثه اغلب مهاجرت کرده، در نتیجه، سطح ریشه در معرض قرار میگیرد. این امر می تواند از طریق درمان پریودنتال و آموزش کامل بهداشت دهان کاهش یابد.
  • درمان پریودنتال: گاهی اوقات پس از عمل جراحی پریودنتال اتفاق می افتد که منجر به از دست دادن بافت می شود.

پوسیدگی ریشه
در معرض قرار گرفتن سطح ریشه باعث حساسیت شده و خطر ابتلا به پوسیدگی ریشه را افزایش می دهد. به علت تفاوت ساختار بین مینا و عاج دندان، سطح ریشه بیشتر مستعد پوسیدگی می باشد. دمینرالیزاسیون در عاج با pH بالا (pH 6.2-6.4) نسبت به مینا (pH 5.5-5.7) رخ می دهد. (Wall and Meurman, 2012). در ابتدا، می توان اقداماتی را برای کمک به مینرالیزاسیون مجدد انجام داد، مانند استفاده از مقادیر فراوان فلوراید. با این حال، اگر سوراخ شدگی اتفاق بیفتد و بیمار شروع به نشان دادن علائم نماید، بازسازی لازم است.
متأسفانه، حذف پوسیدگی و اقدام به ترمیم، تمام مشکلات را حل نخواهد کرد. سطح ریشه همچنان بیشتر در معرض آسیب های ناشی از پوسیدگی قرار می گیرد و عوامل دیگر باعث افزایش خطر ابتلا به این بیماری می شوند مانند مصرف زیاد کربوهیدرات های قابل تخمیر، فقربهداشت دهان و دندان، کاهش کیفیت و یا مقدار بزاق، وجود پلاک های محافظ دندانی (مانند دندان مصنوعی) و اقدامات ترمیمی ضعیف. (Heffernan، 2017).

بیماران مسن تر
بسیاری از این عوامل خطرزا اغلب با بیماران مسن مرتبط هستند – پوسیدگی ریشه شایع ترین علت از دست رفتن دندان در بیماران بالای 65 سال است (and Gati Vieria ، 2011). با توجه به جمعیت سالخورده در انگلستان (تقریبا یک پنجم جمعیت شامل افراد بالای 65 سال است) این مسئله جزو دغدغه های متخصصان دندانپزشکی قرار می گیرد.
به بیماران مسن تر توصیه می شود که از یک مسواک نرم با فشار ملایم استفاده کنند و به روش آهسته و روشمند مسواک را حرکت داده تا اطمینان حاصل شود که پلاک های باکتریایی را تا امتداد لبه لثه برداشته اند. خمیردندان با میزان فلوراید بالا نیز توصیه می شود. علاوه بر این، تمیز کردن روزانه بین دندان ها باید توصیه شود؛ این امر برای حذف هر چه بهتر پلاک ها است همچنین کاهش دهنده خطر ابتلا به تحلیل پس از پریودنتیت و ایجاد پوسیدگی در محل های بین دندانی خواهد بود.
این موضوعی غیر معمول نیست که بیماران مسن ما دچار اختلال در مهارت های مسواک زدن شده اند و یا تمیز کردن کامل دندان های آنها دشوار است. این بیماران ممکن است با نخ دندان و برس های بین دندان نیز مشکل داشته باشند؛ جایگزین موثر برای آنها Waterpik Water Flosser است. ثابت شده است که با این دستگاه می توان تا 33٪ بیشتر از نخ دندان و مسواک دستی، پلاک های لبه لثه را پاک کرد. (Goyal et al 2013). همچنین استفاده از این روش با کاهش مقدار خونریزی، کاهش التهاب لثه و افزایش حذف پلاک های بین دندانی در مقایسه با نخ دندان همراه می باشد. (Barnes et al، 2005).
در حین مراقبت از جمعیت سالمند، خطر تحلیل لثه و پوسیدگی ریشه به بیشتر و بیشتر می شود. با ابزارهای مناسب و آموزش مؤثر بیمار، می توانیم مراقبت های پیشگیرانه بیماران را در اختیار آن ها قرار دهیم.